Indyjskie herbaty uprawia się zarówno w południowej części Indii jak i północnej. Dlatego też poszczególne gatunki indyjskiej herbaty dzielą się na te południowoindyjskie i północnoindyjskie. Pierwszy rodzaj gatunku herbat uprawiany w rejonie Madrasu ma taką też nazwę a drugi uprawiany jest w północnym regionie Assam i nosi jego nazwę.
Herbata Madras
Herbaty z południowego regionu Indii charakteryzują się ostrym i szorstkim smakiem, przez co pija się je z mlekiem. Gatunki z tamtych regionów nie są uważane za smaczne. Jedynie ratują się tylko herbaty uprawiane w regionie Madras. Plantacje położone są tam 1800 m nad poziomem morza. Herbaty tamtego rejonu przygotowuje się z liści zebranych w grudniu, styczniu i w lutym, mimo że inne gatunki herbat zbierane są przez cały rok a cały szczyt przypada na okres od marca do maja.
Herbata Asam
Ten gatunek herbat pochodzi z Indii północnych i jest uważany za bardzo dobry gatunek indyjskiej herbaty. W tym z górnego rejonu Asam pochodzi najlepszy rodzaj, z dolnego rejonu gatunek jest najsłabszy i najmniej smaczny. Dodać trzeba też, że w okolicy Bengalu rośnie gatunek indyjskiej herbaty nazywany Darjeeling, plantacje jego położone są 2000 m nad poziomem morza. W Indiach uważa się, że jest najlepszy gatunek herbaty w tym państwie, niektórzy znawcy twierdzą nawet, że jest to gatunek najlepszy na świecie.
Herbata ta daje miodoworóżany odcień smaku i aromatu, napar z niej jest mocny i intensywny. Uważa się, że najlepsza herbata powstaje ze zbiorów prowadzonych w maju, sierpniu, wrześniu i październiku.
W lipcu w Bengalu padają deszcze i ten fakt zdecydowanie źle wpływa na jakość liścia uprawianej herbaty.
Wszystkie herbaty Indyjskie są cięte i bardzo drobne.
Jaki wypadają cejlońskie herbaty na tle indyjskich?
Obok herbat indyjskich bardzo popularne są też herbaty pochodzące z Cejlonu. W tamtym regionie, podobnie jak w Indiach, uprawia się herbatę bardzo wysoko nad poziomem morza. Różne odmiany tych herbat znacznie różnią się od siebie, jeśli chodzi o smak i ich aromat. Herbaty Indyjskie raczej mają swoje smaki przybliżone, a różni ich od siebie jedynie ich jakość.
Ze względu na swój teren, na Cejlonie najwyżej położone plantacje herbat są umiejscowione na wysokości 600 m nad poziomem morza. Daje to więc herbaty niezbyt dobrego gatunku. Z łatwością można więc wywnioskować, że tylko herbaty, których uprawy położone są bardzo wysoko w górach są lepsze gatunkowo niż te, które uprawia się niżej.
Cejlońskie herbaty sprzedawane są jako mieszanki dużych liści.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Gdzie uprawia się indyjskie herbaty?
Indyjskie herbaty uprawia się zarówno w południowej, jak i północnej części Indii, dzieląc je na gatunki południowoindyjskie i północnoindyjskie.
Jakie są charakterystyczne cechy herbaty Madras?
Herbata Madras, pochodząca z południowego regionu Indii, uprawiana jest na plantacjach położonych 1800 m nad poziomem morza. Charakteryzuje się ostrym i szorstkim smakiem, dlatego często pije się ją z mlekiem. Liście do jej produkcji zbiera się w grudniu, styczniu i lutym.
Skąd pochodzi herbata Assam i jaka jest jej jakość?
Herbata Assam pochodzi z Indii północnych i jest uważana za bardzo dobry gatunek indyjskiej herbaty. Najlepszy rodzaj pochodzi z górnego rejonu Asam, natomiast gatunek z dolnego rejonu jest najsłabszy i najmniej smaczny.
Czym wyróżnia się herbata Darjeeling?
Herbata Darjeeling rośnie w okolicy Bengalu na plantacjach położonych 2000 m nad poziomem morza. Jest ona uważana za najlepszy gatunek herbaty w Indiach, a niektórzy znawcy twierdzą, że to najlepszy gatunek na świecie. Daje miodoworóżany odcień smaku i aromatu, a napar z niej jest mocny i intensywny. Najlepsza herbata Darjeeling powstaje ze zbiorów prowadzonych w maju, sierpniu, wrześniu i październiku.
Czy wysokość uprawy wpływa na jakość herbaty indyjskiej i cejlońskiej?
Tak, herbaty, których uprawy położone są bardzo wysoko w górach, są lepsze gatunkowo niż te uprawiane niżej. Na Cejlonie najwyżej położone plantacje herbat znajdują się na wysokości 600 m nad poziomem morza, co daje herbaty niezbyt dobrego gatunku. Herbaty indyjskie raczej mają swoje smaki przybliżone, a różni je od siebie jedynie ich jakość.